Conferentie op Bali

December 2007 vond er op Bali een VN-klimaatconferentie plaats. De deelnemende landen probeerden daar concrete afspraken te maken over het reduceren van de CO2-uitstoot na 2012, de afloop van het Kyoto Protocol. Deze conferentie leidde niet tot harde afspraken over reducties. Een aantal landen wilden zich niet binden aan bepaalde reducties en was bang dat daardoor hun economische groei wordt geschaad. Wel werden de VN-landen het eens over het ‘Bali Action Plan’. Dit plan bevat een overzicht van onderwerpen waarover begin december 2009 tijdens VN-klimaattop in Denemarken nadere afspraken moesten worden gemaakt om in de periode na 2012 wereldwijd de noodzakelijke maatregelen te treffen om de uitstoot van broeikasgassen te reduceren. De westerse industrielanden, inclusief de Verenigde Staten, gaven op Bali wel aan dat ze de noodzaak erkennen van het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen. In Bali werden ook afspraken gemaakt over het tegengaan van ontbossing. Het kappen van bomen, vooral in de tropen, levert een belangrijke bijdrage aan de uitstoot van CO2.

 

Conferentie in Kopenhagen

Het was de bedoeling dat de VN-landen tijdens de wereldklimaattop van 7-18 december 2009 in Kopenhagen bindende klimaatafspraken zouden maken over concrete reductiedoelstellingen met betrekking tot de uitstoot van broeikasgassen. Deze afspraken zouden vervolgens na 2012 in werking moeten treden. Met het oog daarop vonden er zowel in 2008 als 2009 verschillende internationale conferenties plaats waarbij landen gepoogd hebben klimaatafspraken te maken die vervolgens in Kopenhagen officieel geaccordeerd zouden moeten worden. Deze pogingen zijn mislukt. Landen gaven elkaar de schuld. Opkomende economieën, zoals China en India, vinden dat de westerse industrielanden de hoofdschuldigen zijn aan de opwarming van de aarde. De opwarming van de aarde is het gevolg van meer dan 150 jaar uitstoot van broeikasgassen door de westerse landen. De opkomende landen vinden dan ook dat Europa en de VS zelf veel te weinig doen om hun uitstoot te beperken. Bovendien wijzen deze landen erop dat door CO2-reductiemaatregelen hun economische groei wordt afgeremd, terwijl ze deze groei juist hard nodig hebben om hun land welvarender te maken. 

22